„Like Fallen Angel” to pierwsza produkcja wrocławskiego Beyond The Infinity. Płyta zawiera trzy utwory i jak zapowiada zespół, jest tylko preludium do dużego albumu. Muzyka na niej zaprezentowana to energiczny metalcore charakteryzujący się solidnymi konstrukcjami i bardzo dobrym brzmieniem.
Slot to moskiewska formacja, która istnieje od 2002 roku i na swoim koncie ma parę albumów. „Septima” jest już ósmym z nich, ale dla mnie ten zespół jest nowością. Grają metal alternatywny z elementami rocka, popu i nawet rapu. Śpiewają po rosyjsku, co do melodyjnych heavy metalowych śpiewów, mi akurat, bardzo pasuje.
Czasem warto jest zrobić coś szalonego. Jak pisze Stray Train na swoim profilu, to co miało być małą ideą przerodziło się w wielką przygodę. Zespół powstał w 2015 roku w Lublanie, a już na początku 2016 wydał płytę o skromnym tytule „Just ‘Cause You Got The Monkey Off Your Back Doesn’t Mean The Circus Has Left Town”. Szalone na pewno było jej nagranie, ale taki też jest odbiór. Stray Train określa się, chyba słusznie, jako heavy blues rock i nie jest to gatunek, którym param się na co dzień. Ale co tam, raz się żyje. Spróbowałem i przyznam, że już przy pierwszym odpaleniu poczułem bluesa.
Cztery lata po wydaniu ostatniego studyjnego krążka “Companion in Crime", niemiecka formacja Funker Vogt powraca z nowym singlem i albumem. "Code of Conduct" ukaże się 2 czerwca 2017 roku nakładem wytwórni Repo Records i znajdzie się na nim 12 utworów plus 4 bonusy. Zespół wraz z nowym wokalistą, Chrisem L. (Agonoize / The Sexorcist) zapowiedział na 19 maja również nowy singiel, zatytułowny "Der letzte Tanz".
Walter Pietsch był wieloletnim gitarzystą Axxis, o czym nie omieszkuje informować naklejka na jego płycie. No, ale jak się nie było osiemnaście lat na scenie to jakoś trzeba się zareklamować. Rock and roll ma jednak to do siebie, że jak raz pochłonie człowieka to gra w jego duszy już na zawsze. Widać to zresztą po wielu odradzających się po latach zespołach. O tym właśnie traktuje tytuł „Once You Rock, Never Forget”. Mówi o człowieku, który wrócił, aby przeżyć swoją drugą młodość.
Szwedzki Forndom zagra 20 maja 2017 roku w krakowskim Zaścianku jedyny koncert w Polsce. Muzyka wykonywana przez Forndom łączy w sobie elementy ambientu i folku, a teksty inspirowane są kulturą ludową Skandynawii. Forndom wypuścił jak dotąd dwie płyty: "Flykt" (2013) oraz "Dauðra Dura" (2016) - obydwie ukazały się nakładem Nordvis. Jako support wystąpi warszawska Gnoza. Muzyka zespołu to "muzyczna, rytualna droga do opuszczania platońskiej jaskini, okraszona mantrowymi, perkusyjnymi rytmami i elektronicznym hałasem".
10 czerwca 2017 roku w klubie Metal Cave w Warszawie zagrają na wspólnym koncercie formacje Fanthrash, Darkpast, Vipers Tribe oraz Sacrofuck. Początek imprezy o godz.18:00, bilety po 10zł. Fanthrash to zespół z Lublina, który powstał w roku 1986 i działał aktywnie na scenie do roku 1992. Po długiej przerwie powrócił do czynnego grania w roku 2007. Wiosną 2010 ukazała się EP'ka „Trauma Despotic”, która została wyprodukowana i wydana własnym sumptem przez zespół i była „nowym początkiem” i pierwszym krokiem do powrotu na scenę.
Zazwyczaj zespoły tworzące muzykę instrumentalną parają się stylami określanymi jako progressive, post albo art. Rzadko spotyka się heavy metal bez wokalu, a tak jest w przypadku wrocławskiego Gebbeth. Wgłębiając się jednak w internetowe wieści o tej formacji, można odnieść wrażenie, że brak wokalisty nie jest świadomym wyborem, a sytuacją wymuszoną przez życie. Gebbeth bowiem miał wokalistę i szuka wokalisty.
Prevail to, młody jeszcze, przedstawiciel duńskiego death metalu, bo choć już w 2013 roku wydali trzy kawałki, to zadebiutowali płytą „War Will Reign” dopiero trzy lata później. Jest to porcja ciężkiej i zabarwionej grooveową nutą muzyki z niskim, głębokim growlingiem. Generalnie granie mi się podoba. Jest tu melodyjność podkreślona solówkami, ale wiele riffów jest bardzo ciężkich i gniotących.
Doomsayer pochodzi z Pajęczna w województwie Łódzkim i zajmuje się death metalem. W zeszłym roku wydali demo zatytułowane „Demo 2016”, które jest dowodem na to, że w dzisiejszych czasach można samemu postarać się o dobrą jakość zarówno muzyczną jak i dźwiękową oraz skromne, ale przyzwoite opakowanie. W zalewie, głównie internetowych, propozycji ciężej natomiast o promocję, więc ja postaram się dołożyć swoją drobną cegiełkę i pochwalić koncept na łamach Dark Planet, gdyż uważam, że naprawdę warto.
