„The Fourth Dimension” to pierwsza płyta Hypocrisy, na której śpiewa Peter Tägtgren, choć zdarzyło się to już na poprzedzającym ją EP „Inferior Devotes”. Po odejściu Masse Broberga zespół nie zdecydował się na zatrudnienie nowego wokalisty i od tej pory występował jako trio, przyjmując swoją najbardziej znaną postać. Zmiana ta poparta została zmianą stylu, co z kolei symbolizuje odejście od dotychczasowego loga.
Czarna kula bilardowa symbolizuje ósmą płytę Anthrax „Volume 8 – The Threat Is Real”, a w szerszym ujęciu z wnętrza okładki, sieje duży popłoch nad światem i w towarzystwie podobnych sobie, jest wręcz sprawcą inwazji, co członków zespołu zdaje się wyraźnie bawić. Sam album jednak takiego popłochu nie sprawił, przechodząc raczej bez echa i zbierając dość słabe recenzje.
„Sound Of The White Noise” był ostatnim albumem Anthrax, na którym zagrał Dan Spitz. Zespół nie zdecydował się jednak na zatrudnienie nowego gitarzysty, a, do nagrania nowej płyty „Stomp 442”, skorzystał z pomocy jego dotychczasowego technicznego Paula Crooka. Swoje dorzucił też Dimebag Darrell z Pantery, a partie gitar dopełnił Charlie Benante. W dodatku jest on kompozytorem całej muzyki, co stawia go tu w roli pierwszoplanowej. Autorami tekstów są Scott Ian i John Bush.
„Keiser Av En Dimensjon Ukjent” to trzecia płyta Mortiis, w tym druga wydana w 1995 roku i druga przez ambientową Cold Meat Industry. Zawiera dwa długie syntezatorowe utwory zatytułowane po norwesku, lecz w kasetowej wersji Mystic Productions jest dodatkowa wkładka z angielskimi tłumaczeniami i opisami czego dotyczy muzyka. Zapomniano natomiast umieścić oryginalnych tytułów, a w dodatku cały tytuł płyty jakoś się nie zmieścił i nie dość, że jest skrócony do „Keisern Av En…” to jeszcze zdołano w nim popełnić błąd.
Oktor to projekt tworzony przez braci Jerzego i Jana Rajkow-Krzywickich, znanych szerszej publiczności z formacji Thesis. Oktor jednak był pierwszy i jest jak taka nierozwinięta poczwarka. Ale nie nierozwinięta dlatego, że nie umiała zostać pięknym motylem, a dlatego, że nie chciała. Podziemna stęchlizna, lepka wilgoć i piwniczny chłód jest tym co ukochała sobie najbardziej, a raniące ciernie z okładki są jak miód na pękające serce. Album „Another Dimension Of Pain” jest ukoronowaniem pierwszej dekady istnienia tego tajemniczego i nietuzinkowego zespołu.
Po „Spiritual Black Dimensions”, który przyniósł Dimmu Borgir duży rozgłos, zespół poszedł za ciosem i rozwinął skrzydła jeszcze bardziej, nagrywając płytę nowoczesną, innowacyjną i z rozmachem. W tym udoskonaleniu stylu wzięli udział nowi muzycy w postaci Galdera z Old Man’s Child, Nicholasa Barkera z Cradle Of Filth i Vortexa z Borknagar, który już wcześniej miał swoje gościnne występy w zespole. Można więc powiedzieć, że skompletowany został taki dream team, ale to nie wszystko. W powstaniu „Puritanical Euphoric Misanthropia” miała udział cała orkiestra smyczkowa, która bardzo dużo wniosła do muzyki i uczyniła ją wyjątkowo symfoniczną.
Thrash metalowy Sixth Dimension pochodzi z czeskiego Mostu i istnieje od 2002 roku. Najpierw wydali demo, potem album, a obecnie promują drugą z kolei EPkę pod tytułem „Trauma”. Zespół na zdjęciu prezentuje się okazale i widać, że panowie lata pierwszej młodości mają już dawno za sobą. Tym bardziej dziwi więc fakt, że muzycznie przędą naprawdę cieniutko.
Po długim czasie milczenia grupa Still Patient? powraca z nowym materiałem. EP'ka "Selective Perception" ukaże się 31 stycznia 2014 roku nakładem wytwórni Dark Dimensions. Still Patient? został założony w 1988 roku i nieprzerwanie działał do roku 1999, kiedy muzycy zdecydowali o zakończeniu wspólnego grania. W 2012 roku zespół postanowił wznowić działalność w nowym składzie, wszedł do studia i powrócił na scenę.
Włoski zespół 4th Dimension powstał już w 2005 roku. Tak więc proces kreowania ich debiutanckiego albumu był długi, biorąc pod uwagę, że ukazał się on w marcu 2011. Myślę jednak, że ten czas nie poszedł na marne bo zaprezentowali płytę dojrzałą i podążającą w ściśle określonym kierunku. „The White Path To Rebirth” to klasyczne wydawnictwo power metalowe, zawierające wszelkie cechy charakterystyczne gatunku, czerpiące z dokonań poprzedników i eksponujące plusy i minusy jej muzyki.
Jedyny jak do tej pory album włoskiego Sown ukazał się w 2007 roku. Jest to typowy przedstawiciel metalcoreowego grania jakich wiele. Charakterystyczną cechą tego zespołu jest to, że nie ma w nim absolutnie nic charakterystycznego.
Jest to jedna z pierwszych płyt grupy, dzięki której osiągnęła ona status powermetalowej gwiazdy również poza Finlandią, nie tyle wpisując się w rozwój fińskiej sceny muzycznej, mającej nieść olbrzymią dawkę entuzjazmu, co wręcz go rozpoczynając.
"The Embodiment of Paradox and Chaos" taki tytuł będzie nosić nowa płyta super grupy Lock Up, w której skład wchodzą Shane Embury (Napalm Death, Brujeria, Venomous Concept) - gitara basowa, Nicholas Barker (ex-Cradle of Filth, ex-Dimmu Borgir, Benediction) - perkusja, Tomas Lindberg (At the Gates, ex-Nightrage, The Great Deceiver) - wokal, Anton Reisenegger (Criminal) - gitara.
Stacjonujący w Nowym Jorku kwartet Dimentianon podał datę premiery trzeciego w swym dorobku wydawnictwa studyjnego. Album pod tytułem "Collapse The Void" ma ukazać się już 19 października i według zapewnień muzyków formacji jest "uosobieniem burzliwej mieszanki black, death i doom metalu", co stało się niemalże znakiem rozpoznawczym amerykańskiej kapeli. Materiał składa się z pięciu masywnych kawałków, z czego najkrótszy ma nieco ponad trzy minuty a dwa przekraczają dziewięć. Całość to maniakalna ale dobrze zorganizowana machina pełna dręczącego black/death metalu z dużą ilością niespodziewanych zwrotów akcji i orkiestracji co zdecydowanie powinno przypaść do gustu amatorom "pancernego" ekstremalnego grania. Wydawcą krążka będzie
Non Compos Mentis i Paragon Records.
Jako, że najnowszy album szwedzkich melo-deathmetalowców ze Scar Symmetry ma się ukazać na dniach (2 października w Europie i 10 października w Ameryce Północnej) poprzez Nuclear Blast Records, grupa zdecydowała się opublikować 48-minutowy materiał do odsłuchu na profilu MySpace zespołu. Na "Dark Matter Dimensions" składa się 11 kompozycji napisanych przez Hernika Ohlssona, Pera Nilssona i Jonasa Kjellgrena. Za produkcję płyty odpowiedzialny był ostatni z w/w panów.
To może być naprawdę mocne uderzenie. 10 listopada trafi bowiem na sklepowe półki drugi album progressive black metalowego Krallice. Formacja do tej pory kojarzona była głównie z tego, że jej filarami są Mick Barr (gitara - Orthrelm, Ocrilim) oraz Colin Marston (w czym on nie grał? Behold, The Arctopus, Gorguts, Indricothere, Dysrhythmia). Teraz do muzyków dołączyli perkusista Lev Weinstein (Bloody Panda) oraz basista Nick McMaster (Astomatous). Muzycy zapowiedzieli, że "Dimensional Bleedthrough", gdyż tak zatytułowano album, będzie bardziej intensywny, a jednocześnie bardziej progresywny, epicki i hipnotyzujący niż debiutancki "Krallice".
Na stronie wytwórni Nuclear Blast Records podano do publicznej wiadomości, że najnowszy, czwarty już album szwedzkiego melodic death metalowego Scar Symmetry będzie zatytułowany "Dark Matter Dimensions" i ukaże się 2 października na Starym Kontynencie, zaś 10 października za Oceanem. Będzie to zarazem pierwszy album nagrany z dwójką nowych wokalistów - Roberthem Karlssonem (growling) oraz Larsem Palmqvistem (czyste wokale), którzy w ubiegłym roku zastąpili dotychczasowego gardłowego Christiana Älvestama. Ostatni album grupy "Holographic Universe" ukazał się w czerwcu 2008 roku.
Mucopus to jeden z wielu przedstawicieli death/grind metalu. Formacja do tej pory zarejestrowała dwa albumy, a "Undimensional" jest właśnie tym drugim. Album ukazał się w ubiegłym roku i raczej nie wywindował tej Mucopus do pierwszej ligi gatunku.
W przyszłym roku nakładem oficyny wydawniczej Da Capo Press do księgarń trafi biografia legendarnego gitarzysty Damageplan i Pantery - Dimebaga Darrella Abbotta. Książka zatytułowana "Black Tooth Grin: The High Life, Good Times, And Tragic End Of Dimebag Darrell Abbott" to 288 stron pasjonującej lektury - historia muzyka od początków jego życia, poprzez szkolne muzyczne fascynacje zespołem KISS, powstanie, sukcesy i rozpad Pantery aż po jego tragiczną śmierć. Materiał trafi do sprzedaży 6 kwietnia, początkowo dostępny będzie na terenie Stanów Zjednoczonych po czym wyruszy do księgarń europejskich.
Ten rok zaczyna robić się ciekawy... bardzo ciekawy. Najpierw Biomechanical przyłożył technicznym graniem, Ayreon wypuścił kolejną metal-operę, Meshuggah wydało bombę zegarową, która z czasem zyskuje w oczach, Children Of Bodom wróciło do formy, a teraz z dziewięcioletniego letargu obudził się Sculptured i już narobił spore zamieszanie. Mając w składzie muzyków Agalloch, Age Of Silence czy Estradasphere, formacja stworzyła album, na który, wydaje mi się, wiele osób czekało.
Australia to dziwny kraj - tam wszystko jest inne - nawet przyroda. Dawno dawno temu, bo prawie 13 lat temu zespół o trudnej do wymówienia nazwie Vauxdvihl wydał swój jedeyny krążek, który odbiegał daleko od standardów progmetalu. Nie inspirował się on ani Dream Theater, ani Queensryche, ani Fates Warning ani Psychotic Waltz.