Head-Less - niemieckie trio z Lausitz w Niemczech powstałe w późnych latach 90. Głównym celem i założeniem jakie postawili sobie muzycy zespołu jest produkcja własnej marki electro popu, bez zbędnych zapożyczeń i inspiracji. Z tego tytułu projekt określa swoją twórczość jako Electro Body Pop. W utworach Head-Less przeważają głównie współczesne formy muzyki elektronicznej.

Po serii zdawkowych informacji na temat nadchodzących produkcji z masą pożądanych przez fanów konkretów powraca norweski synth rockowy projekt Apoptygma Berzerk. Na oficjalnym MySpace zespołu ukazał się właśnie odsłuch pierwszego singla "Apollo (Live On Your TV)", będącego pilotażem szykowanej na 23 stycznia płyty "Rocket Science". Promo-kawałek ukaże się na rynku 9 stycznia i prócz wersji radiowej zawierać będzie arcy-ciekawy remiksowy pojedynek na konsolety: Apoptygma Berzerk kontra niemiecki Rotersand. Informacje o pełnym albumie w rozszerzeniu.

Od siedmiu lat tradycyjnie w jesienne pierwsze tygodnie listopada przypada Wrocław Industrial Festiwal. Tegoroczna edycja trwała 7 dni i wypełniona była wystawami, happeningami i koncertami. Impreza była krótsza od poprzedniej o jeden dzień jednak cieszyła się nadzwyczajną frekwencją.

"In Excelsis Dementia" to czwarty album francuskiego Destinity. Nigdy przedtem nie słyszałem o tej formacji, a jako, że płyta trafiła do mnie zupełnie przypadkiem, to odsłuchałem ją od niechcenia. Szkoda tylko, że te poczucie umiwisizmu towarzyszyło mi przez te 55 minut.

Collapse Within to zupełnie nowy reprezentant death metalowej sceny. Formacja pochodzi z Włoch i właśnie debiutuje krążkiem "Worldwide Extinction". Od razu pragnę jednak uspokoić zianteresowanych, że żadne wymarcie w wyniku zapoznania się z tym albumem, nam nie grozi. Album przynosi nam 12 utworów mocno przypominających to co robił Cannibal Corpse na płycie "Bleeding". Dominują więc średnie tempa, gdzie można wydusić trochę groove'u, tu i ówdzie przeplatane szybszymi partiami.

Na świecie jest kilka zespołów o nazwie Exhumer. Ten omawiany tutaj pochodzi w Włoch i właśnie wydał swój debiutancki album "Bloodcurling Tool Of Digestion". Jak się nieciężko domyślić album zawiera kawał death metalu, tego w najbrutalniejszym wydaniu. I pewno na tym etapie zacząłbym szyderczy pochód, gdyby nie to, że Włosi mnie zaskoczyli.

Tego dnia Warszawa pełna była atrakcji koncertowych lecz na pewno jednym z trafniejszych wyborów był koncert austriackiego Whispers In The Shadow. Whispers In The Shadow utworzony przez Ashley'a Dayour (grającego również w L'Amme Immortelle oraz Veneno Para Las Hadas) gra muzykę opisywaną obecnie jako dark epic wave. Począwszy od 1999 roku zespół jest prawie cały czas w drodze i w końcu w ramach trasy The Stolen Fire & The Crawling Chaos promującej nowy album "Into The Arms Of Chaos" postanowił zawitać do Polski.

Zaledwie rok od pojawienia się na elektronicznym rynku amerykańska wytwórnia Tympanik Audio doczekała się pierwszej składanki ukazującej pełen muzyczny katalog formacji i ich nieprzeciętnych możliwości promowanych przez chicagowski label. Dom takich projektów jak Totakeke, Ad·ver·sary, Pneumatic Detach, Flint Glass, Disharmony, Autoclav1.1, czy Pandora's Black Book, w przeciwieństwie do innych wytwórni mających za sobą tego typu inicjatywy, zdecydował się udostępnić całość składaka za darmo. Płyta dostępna jest na oficjalnej stronie labelu (link w rozszerzeniu).

Brytyjska para Cosey Fani Tutti i Chris Carter - połowa legendarnego Throbbing Gristle, zespołu który w połowie lat 70-tych ubiegłego wieku zapoczątkował industrial jako nurt kulturowo-artystyczny. Po rozpadzie Throbbing Gristle Cosey i Chris zdecydowali się na działalność w duecie Chriss & Cosey, który początkowo prezentował repertuar oparty na transowych rytmach, często ocierający się w swojej estetyce o popularne rozwiązania stylistyczne muzyki dyskotekowej.

Nurse With Wound powstał w  1978 roku założony  przez Stevena Stapletona, Johna Fothergilla i Hemana Pathaka. Ich wczesne nagrania powstałe w bardzo krótkim czasie były mocno inspirowane  wolną improwizacją i krautrockiem i niejednokrotnie  mimo protestów samych muzyków, były kojarzone z odłamem muzyki industrialnej.

Nie zostało już wiele z czasów gdy panował tam porządek dyktowany z góry przez przyrodę, któremu nikt nie śmiał się sprzeciwić. Wielu zniszczeń przysporzyły nieustające do dziesiątego oktu wojny wywołane zbudzeniem się drugiego słońca. Ono zwiastowało zagładę wschodniego państwa – Mardei oraz spadek znaczenia dwóch innych krain – Yrbidy i Cers. Rzeźbiarz, który stworzył to dzieło mógł jedynie kierować się  własną wyobraźnią, gdyż po licznych wojnach nie zostało nic z dawnych podań, jednakże obrazy te były tak rzeczywiste, że przenosiły nas w czasy, gdy świat był jeszcze młodszy i bogatszy w piękno, zaś uboższy w doświadczenia, które tak ogromnie go zmieniły.

    Naprzeciwko wrót wejściowych znajdowała się fontanna – wyrzeźbione w skale drzewo przypominające klon. Z jego pokrytych zielonym naroślem, rozłożystych gałęzi spływała woda grając refleksami w promieniach słońca wpadających przez ogromne okiennice. Na brzegu basenu otaczającego fontannę siedziała dziewicza postać. Cała jej uwaga skupiona była na liście, który czytała tak zachłannie, jakby wręcz żyła jego treścią. Jej kruczo-czarne proste włosy opadały na ramiona tworząc nieokiełznaną falę. Jej blada cera nie była zwyczajna w tych stronach, zaś ciemna oprawa oczu podkreślała niespotykaną w Lorth egzotyczną wręcz urodę. Oczy zasłonięte ciemnym wachlarzem brwi śledziły treść listu linijka po linijce, zaś usta uśmiechały się, jednak nie słodko i niewinnie jak uśmiecha się dziecko, lecz przebiegle i chytrze.

Idę, idę przez życie.
Ty mi towarzyszysz,
Swym urokiem niszczysz wszystko,
Każdy na ciebie patrzy,

Każdy boi się twego oblicza,
A ty idziesz ze mną,
Za rękę mnie trzymasz.

Kiedyś cię nienawidziłam,
Zabierasz wszystkich bliskich mej duszy,
Teraz wiem, to nieuniknione,
Ten umarł tamten również, patrz! Jej też już nie ma.

W ręku fotografie tych co polegli do mnie się zbliżając,
Ahh śmierci moja, miłości moja,
Czemu tyś mnie tak pokochała?
Czemu żyć nie dajesz?
Odbierasz wszystkich, niczym kochanek zachłanny.
Dlaczego ja?

Błądzę wtulona w twe ramie,
Już się nie boje, to jest już codzienność
Tylko proszę Cie...weź mnie ze sobą nie karz patrzeć...

.. tylko to co samotne, może...

Z cyklu gniot tygodnia mam zaszczyt zaprezentować debiutancki album zespołu Drowning In Phemaldehyde zatytułowany "Blistering Corpse Abortion". Amerykański duet postanowił stworzyć odrobinę amatorskiego, brutalnego death metalu i ten efekt osiagnęli.

Jak ja kocham tego typu zespoły. Tracedawn wraz z Into Eternity, Mercenary czy Scar Symmetry do jednego wora z zespołami, które próbują zaspokoić potrzeby wszystkich, ale im to nie bardzo wychodzi.

Jak już informowaliśmy, 30 marca przyszłego roku, w warszawskim klubie Stodoła wystąpi legendarna formacja The Sisters Of Mercy. Znane są już ceny biletów na ten jedyny w naszym kraju koncert brytyjczyków. Wejściówki w przedsprzedaży kosztują 105 złotych, natomiast w dniu imprezy cena wzrośnie do 120 złotych. DarkPlanet jest patronem medialnym wydarzenia.

Szukać wartościowej kapeli w stajni Unique Leader to tak jak szukać dobrego piwa w Lidlu - trafi tam chyba przez pomyłkę. Interesujące wydawnictwa ze tej stajni można policzyć na palcach jednej ręki. Może niedługo trzeba będzie użyć drugiej dłoni za sprawą tureckiego Carnophage.

Kiedy jakiś czas temu dopadła mnie wiadomość o jubileuszowej trasie Biohazard, a także, że zespół odwiedzi Polskę i zagra koncert w naszej stolicy nie pozostało mi nic innego jak wybrać się do Warszawy. Ostatnio występowali tak dawno temu, że mój pesel nie  kwalifikował mnie do pójścia na koncert. Tym razem grupa, która stanowi dla mnie podstawy mojej edukacji muzycznej z czasów głębokiej podstawówki, wystąpiła w Stodole w oryginalnym składzie. Dwadzieścia lat istnienia tej formacji to powód to świętowania zarówno przez sam zespół jak i przez ich wierną rzeszę fanów, której nie zabrakło w piątkowy wieczór 28 listopada.

Ostatnimi czasy na francuski death metal reaguje alergicznie, a to dlatego, że wszystkie kapele brzmią do siebie dość podobnie. Debiutujący Carnal Lust rzekomo miał grać brutalny detah metal, ale spodziewałem się sporych inklinacji deathcorowych czy mocnej fascynacji Benighted. W końcu Francuzi wszytsko rozumieją po swojemu.

Tego to się nie spodziewałem ! Pod durnowato brzmiącą nazwą Zeenon (to nie jest literówka w imieniu) kryje się jedna z ciekawszych niespodzianek muzycznych. Co mogą grąc trzy kobiety i jeden mężczyzna? Na pewno nie to czego sie spodziewacie.

Odniosłem wrażenie, że "Maelstrom Chaos" - album poprzedzajacy omawiane wydawnictwo był w pewnym sensie przełomem w twórczosci formacji, wprowadzając ja w estetykę bardziej nowoczesnego black metalu. Znajduje to potwierdzenie w niniejszym krążku, który odważnie wkracza w obszar nowoczesnego grania.

Patrząc na okładkę "Think This" miałem skojarzenie z czwartą płytą Megadeth "Rust In Peace". Zważywszy jednak, że drugie wydawnictwo Toxik ukazało się, zanim "Rust In Peace" ujrzało światło dzienne, a wczesniej o tej formacji nie słyszałem, to nie spodziewałem się czegoś więcej ponad zwyczajną thrashową piłownię w starym stylu. Jednak mój kolega - zagorzały miłośnik thrashu wspaniałomyślnie pożyczył mi "Think This", aby wyprowadzić mnie z błędu.

Zapewne mało kto spodziewał się takiego obrotu sytuacji. Patrząc na wcześniejsze dokonania Jarosława Szubrychta i ekipy, Lux Occulta zdążły wyrobić sobie markę jednaj z najlepszych blackmetalowych formacji w kraju. Dotychczasowa twórczośc została przypieczętowana prawdziwym magnum opus w postaci "My Gwardian Anger", który wkraczał odrobinę na poletko metalowej awangardy. Chyba jednak mało kto spodziewał się tego, że kolejne wydawnictwo eksplorować będzie właśnie te obszary zdziwaczałych i bardzo oryginalnych form muzycznych.

David Bowie to artysta nietuzinkowy. W dobie królowania w mediach glam rocka, czyli muzycznej sztampy ówczesnych czasów, muzyk ten wpadł na absolutnie genialny pomysł i pokazał jak można uczynić glam rock ambitnym jednocześnie zachowując jego specyficzny charakter.

Jak miło coś takiego usłyszeć. Wbrew tytułowi sugerującemu nieporządek, trzecia propozycja norweskiego Mörk Gryning zaskakuje, w dużej mierze pozytywnie. Muzycy powrócili z najbardziej spójnym i przemyślanym materiałem w dotychczasowej twórczości. "Maelstrom Chaos" pokazuje formację, która jednak odeszła od blackwego minimalizmu na rzecz bardziej wyrafinowanych struktur.