„Lords Of Chaos”, osławiona książka Michaela Moynihana i Didrika Soderlinda przybliżająca początki historii black metalu, historie muzyków oraz wydarzenia, które stały się ich udziałem zostanie zekranizowana. Będzie to film pełnometrażowy, nie tak jak wcześniej przypuszczano dokument. Główną rolę, czyli postać Varga Vikernesa alias Burzum, zagra idol nastolatek Jackson Rathbone znany m.in. z filmu „Zmierzch”, a reżyserią zajmie się kontrowersyjny japończyk Sion Sono.

Nie jest to nowy obraz, właściwie przeszedł on bez większego oddźwięku zarówno wśród młodzieży (choć niewątpliwie ma pewne zadatki na tzw. „kultowość”), jak i wszelkiej maści moralizatorów. Teraz, za sprawą nominowania do Oscara grającej matkę głównej bohaterki, Holly Hunter w kategorii aktorki drugoplanowej, z pewnością sięgnie po niego nieco więcej osób.

Wampiry, wampiry - ileż to razy motyw Dzieci Nocy pojawiał się w kinie? Istnieją niezliczone obrazy, które w różny sposób ukazywały koncepcję wąpierza. Jeśli chcecie akulturacji, pożywienia na wyższym poziomie niż to, co serwuje obecnie popkultura - zapraszam do obejrzenia "Nadji" Michaela Almereydy, będącej wyszukanym daniem, pieszczącym podniebienie. Jest to wyraźne zderzenie komercji z artyzmem.

Dużo jest filmów akcji z Van Damme'ami i innymi Seagalami ale filmy z tymi panami budzą raczej uśmiech politowania niż emocje. Dlaczego o nich wspomniałem? Dlatego, że grają zazwyczaj dobrych policjantów, którzy chcą się zemścić na bandytach i oczywiście zawsze im to wychodzi. Tak wygląda amerykańska sztuka kina. Opisywany tu "Dobermann", nie ma nic wspólnego z tą żałosną menażerią - nie ma tu przypakowanych koksów mówiących przygubionymi głosami, nie ma tu pospolitych przestępców i policjantów.

Łączenie fikcji z nauką nigdy nie było dobrym pomysłem, czego dowodem jest sekta scjentologów. Obie te rzeczy całkiem przyzwoicie funkcjonują oddzielnie i wolałbym, żeby tak już zostało. Niestety większość twórców tak zwanej s-f łączy fikcje z głupotą a na nasze nieszczęście niektóre z tych bzdur lądują na kinowych ekranach.

Nie jestem fanem horrorów o poziomie komediowym.  Z powodu takich, iż nie często są to filmy dobre, fabuła się nie klei, a logika upłynęła gdzieś w las, nie mówiąc już o płytkim aktorstwie, który przegrywa nawet z zakupami w masarni.  Ale jeżeli jest to film produkcji angielskiej i jeszcze do tego dodamy horror, budzi się we mnie ciekawość, cóż od wewnątrz kryje się w filmie.

Zmierzch - stan przechodzenia dnia w noc. To pierwsze narzuca się nam na myśl gdy słyszymy to słowo, kolejny dzień dobiega końca, pora by swoje oczy zwrócić w stronę łóżka i spokojnie zasnąć. Nieświadoma jaki to gatunek, jacy aktorzy występują i na podstawie czyjej jest to książki, kupiłam bilet. Wiedziałam, że mogę trafić na kompletną chałę i wyjść w połowie seansu. Jak się okazało w trakcie, to film romantyczny w połączeniu z horrorem.

"Droga Bez Powrotu" (lub "Wrong Turn", jak kto woli) to kolejny mający nas porazić swym okrucieństwem i zmrozić do szpiku kości amerykański film ostatnich lat. Szkoda, że zamiast zapowiadanej rewelacji otrzymaliśmy kolejny standardowy i aż eksplodujący znanymi już schematami film. Na poprawę nastroju nie wpływają nawet 3 główne bohaterki, które w porównaniu do innych produkcji wrzucanych w szufladkę opatrzoną napisem "thriller" są prawdziwymi pięknościami. Cóż jednak z tego skoro po pierwszych 15 minutach filmu możemy z łatwością przewidzieć, co będzie działo się dalej. Tak czy owak każdy film zasługuje na swoje 5 minut nawet tak słaby jak "Droga Bez Powrotu", poświęćmy mu je, zatem.

"Wampirza Księżniczka Miyu" (jap. "Kyuketsuki hime Miyu", ang. "Vampire princess Miyu") to dwie serie anime, opartego na fabule mangi o tym samym tytule. Seria OAV (1988) składa się z czterech trwających po 40 minut odcinków, zaś seria telewizyjna (1998) z dwudziestu sześciu - półgodzinnych.

Jeśli włączając ten film, spodziewasz się obejrzeć coś z poziomu filmów grozy klasy B lub niżej - rozczarujesz się. "Bram Stoker's Dracula" w reżyserii Francisa Forda Coppoli z 1992 roku to zupełnie inne kino. Nie jest to tradycyjna współczesna produkcja, lecz prawdziwy Film przez wielkie "F" - mówiący o potędze miłości. Tak, właśnie! Dobrze przeczytałeś, Czytelniku - film o miłości.

"Zagadka Nieśmiertelności" (początkowo tłumaczony dosłownie jako "Głód") - film określany jako horror, mimo że z współcześnie rozumianego horroru zawiera jedynie przyczynę strachu. "The Hunger" nie jest również thrillerem, choć czasem budzi dreszcze, dłużąc się czasem, bywając męczącym.

"Patologia"... To słowo wielu kojarzy się jednoznacznie i całkiem słusznie z szeregiem zachowań wykraczających śmiało by rzec można po za typowo ludzkie. Jednak jego drugie znaczenie, nie tak znane w ówczesnym świecie jak to pierwsze kryje w sobie termin medyczny, jakim określany jest oddział szpitalny, w którym to przeprowadza się sekcję zwłok. Choć oba te znaczenia są od siebie odległe, to ktoś a ściślej mówiąc Mark Neveldime oraz Brian Tylor - twórcy scenariuszu do filmu "Patologia" - wpadli na pomysł połączenia tych dwóch znaczeń, uzyskując obraz traktujący o grupie wynaturzonych patologów, zdolnych do wszystkiego byle by wygrać wymyśloną przez ich chorą jaźń, grę. Ale po kolei!

Pewnie każdy z was słyszał już kiedyś nazwę tego filmu albo motyw muzyczny z niego zaczerpnięty. "Requiem For A Dream" jest filmem zasługującym na szczególną uwagę. Dlaczego? Ponieważ opowiada o pragnieniach, marzeniach, o podążaniu za nimi i o nałogach oraz problemach jakie ono wywołuje.

Siadając zwłaszcza jesiennym wieczorem do filmu "grozy" z reguły spodziewamy się określonych zachowań. Czekamy aż nasze podekscytowanie zmieszane ze strachem przerodzi się w niezwykły twór, który przyniesie nam, choć namiastkę adrenaliny i tego "czegoś", co czujemy, gdy po zakończonym seansie idziemy pod prysznic albo stajemy przed lustrem by umyć ręce…

Początek lat 90. MTV w poszukiwaniu nowych, młodych widzów decyduje się na wyemitowanie programu pt. "Liquid Television", w ramach którego puszczane były krótkometrażowe animowane produkcje. Tak narodziło się anime Petera Chunga emitowane w latach 1991-1995 o tytule "Aeon Flux". Opowiadało ono o przygodach fantastycznej mohikańskiej agentki, a osadzone było w dalekiej przyszłości. Wtedy niestety nie miałem możliwości zapoznania się z tą tematyką (cóż nie każdego było stać na kablówkę). Jakże jednak byłem zachwycony, gdy w 2005 roku nakręcono poważny film o przygodach Aeon Flux. Niestety United International Pictures, które wzięło się za stworzenie tego obrazu - nie stanęło na wysokości zadania. Ale po kolei…

W listopadzie tego roku odbędzie się światowa premiera najbardziej niekonwencjonalnej produkcji filmowej tego roku. Na światowe ekrany kin trafi rock opera "Repo! The Genetic Opera". Jej akcja rozgrywa się w przyszłości gdzie ogólnoświatowa epidemia powodująca niewydolności narządów doporowadza do powstania czarnego rynku organów ludzkich. Ich sprzedażą oraz przyjmowaniem trudnią się specjalnie przeszkoleni handlarze Repo. Film w reżyserii Darrena Lynn Bousmana trafi w styczniu przyszłego roku na srebrzysty krążek DVD. Najbardziej kusząca i przyciągająca wydaje się być obsada całej produkcji, którą zasilą: Nivek Ogre ze Skinny Puppy, Anthony Head (niegdyś KoRn), David J. (Bauhaus) a nawet Sarah Brightman i Paris Hilton.

Znany amerykański reżyser - Tim Burton obchodzi właśnie swoje pięćdziesiąte urodziny. Tim Burton znany jest przede wszystkim z pierwszych dwóch części "Batmana", "Soku Z Żuka", "Nightmare Before Christmas" czy "Edwarda Nożycorękiego". Obecnie reżyser pracuje nad planowaną na 2010 własną wersją "Alicji W Krainie Czarów". Życzymy wszystkiego najlepszego.

Piękna animacja, wyraziste postaci bohaterów i bardzo ciekawa ścieżka dźwiękowa miały sprawić, że seria "Samurai 7" zaliczona zostanie do najwybitniejszych anime wszechczasów. Fakt, że przy tworzeniu scenariusza twórców filmu wspierał sam Akira Kurosawa i że wydano na jego produkcję astronomiczną sumę 32, 500, 000 jenów, pozwalał marzyć o efekcie, który zaćmiłby legendarne "Ghost In The Shell", "Akirę" czy "Evangelion". Podczas prac nad serią coś musiało jednak pójść złym torem, gdyż efekt końcowy nijak ma się do ogromu włożonej pracy i oczekiwań fanów. Co stanęło na drodze ekipy filmowej, że nie udało się jej stworzyć arcydzieła? O tym poniżej.

Dziwi mnie fakt, że "Powder" niestety stał się filmem lekko zapomnianym, bardzo rzadko spotykanym nawet w TV. Może powodem tego jest, iż film jest podobny do wielu filmów i ma się wrażenie, że to już było i nie warto pamiętać. Często w życiu spotykamy się z nie akceptacją człowieka, jego rasy, bądź poglądów. Nie ukrywajmy - jesteśmy ludźmi mniej lub bardziej nietolerancyjnymi, taki drzemie już w nas grzech.

Wyjątkowy film, którego nie sposób zapomnieć, głównymi bohaterami są Jack Black (JB) i Kyle Gass (KG). To muzyczne show, którego na pewno nie zapomnicie! Wiele humoru i wspaniałej muzyki, która dosłownie oszałamia. Początek filmu obrazuje utwór "Kickapoo", opisuje jak młody artysta JB ucieka z domu, by spotkać się ze swoim muzycznym przeznaczeniem...

Choć po horrory już rzadko sięgam, z tegoż powodu, że te najlepsze zostały już z dawna nakręcone i są już filmami kultowymi, czasami zdarza się, że w świecie otoczonym ze wszystkich stron amerykańską chlewnią, pojawiają się warte uwagi obrazy. I wcale nie są to amerykańskie czy japońskie "superprodukcje".

Film "Sierociniec" reżysera Juana Antonio Bayona, premierę w naszym kraju miał wczoraj. Choć to debiut, nie dziwi fakt z powodu takowego, że film był reklamowany pod szyldem del Toro, czy jego słynnego już obrazu "Labirynt Fauna". Jakiś czas temu, mogliśmy oglądać "Labirynt Fauna", który to pomysł w głowie reżysera kiełkował od dwudziestu lat, a w niemal w rok, był zdobywcą szeregu nagród, nominacji, a co najważniejsze został bardzo pozytywne oceniony przez zatwardziałych krytyków.

Dosyć trudno było mi zabrać się do napisania tej recenzji. Film obejrzałam już dosyć dawno temu, ale przez ten czas dzielący mnie od tego, co teraz piszę, wypełniłam rozmyślaniami, poszukiwaniami, a przede wszystkim tłumaczeniami. Tak, właśnie tłumaczeniami. Tłumaczyłam sobie, dlaczego ten film wywołał u mnie tak skrajne emocje. Na początku (przez jakieś 30 minut trwania filmu) stwierdziłam, że obraz ten mi się nie podoba. Jednak, co ciekawe, w miarę rozkręcania się filmu, wywoływał u mnie coraz to pozytywniejsze emocje. Myślę, że stało się tak wtedy, gdy zobaczyłam pierwszy występ aktorskiej grupy Joy Division, przedstawiony na tym ruchomym obrazie.

Czasami się zastanawiam jakby to było, gdyby pewnego dnia nastała wojna nuklearna. W jaki sposób przeobraziłaby się psychika człowieczeństwa, jak człowiek próbowałby przetrwać. Ostatnio zastanawiam się, co by było gdyby wizja prezentowana przez Danny'ego Boyla w filmie "28 Days Later" stała się brutalnym faktem? Gdybym pewnego poranka obudziłbym się ze śpiączki, w pustym szpitalu, a potem przechadzałbym się po wyludnionym od mieszkańców mieście, nie za bardzo wiedząc co jest nie tak, jakbym dopiero co został narodzony.

6 marca 2008 roku w nocnym paśmie alternatywnym w TVP Kultura premiera dokumentu "Dzieci Nocy". Reportaż w pełni poświęcony ostatniej edycji festiwalu Castle Party w Bolkowie obejrzeć będzie można w programie Studio Alternatywne o godzinie 23:30. Zamierzeniem autorów dokumentu jest przedstawienie subkultury gotyckiej w kontekście corocznego festiwalu i towarzyszącej mu muzyki. Zwiastun reportażu obejrzeć można na YouTube.