Ty umrzesz
Gdy oni odlecą
I
skończy się kolejny etap
Życia dla Siebie
Lecz mimo wszystko
Ja zostanę egoistą
Ty zapłaczesz
Gdy świat
spłonie
I zacznie się krytyka
Spełnienia bez oddania
Lecz
ja nadal będę myślał tylko o sobie
I podłoże ogień...
-
Bo tak samo jak moja kochana podpalaczka
- Chcę widzieć jak
ludzie tańczą
W wesołości i czerwieni
Tak jak podają różne oficjalne i mniej oficjalne źródła projekt Lights Of Euphoria miał powstać tylko dla jednego utworu, jednak stało się inaczej. Utwór "Subjection", bo o nim mowa odniósł zamierzony sukces co zaowocowało wydaniem albumu "Brainstorm". Ten niemiecko-duński projekt powstał w 1992 roku, stworzyli go Torben Schmidt, który jest odpowiedzialny za muzykę oraz Claus Larsen udzielający się w nim wokalnie.
I to nie, wbrew pozorom, ciekawość jest tym stopniem, a nieuwaga. I lekceważenie.
Z zainteresowaniem czekałem na nowy album zespołu Artrosis. Po dwóch ostatnich płytach "Fetish" oraz "Melange", które były bardzo elektroniczne; nie pisze, że złe lecz raczej w innym stylu niż chociażby "Pośród Kwiatów i Cieni".
"Ta płyta nie nadaje się jako podkład dźwiękowy przy myciu okien, smażeniu jajecznicy ani uprawianiu seksu. Brak na niej wpadających w ucho melodii, wdzięcznych wokali i nieskomplikowanych tekstów. Co więcej, pierwsze spotkanie z jej zawartością może okazać się dość traumatyczne, w szczególności dla osób zanurzonych w popowej stylistyce" - właśnie w ten sposób miałam zamiar rozpocząć recenzję debiutanckiego albumu grupy Orange The Juice - "You Name It".
7 lat temu ukazał się płytowy debiut berlińskiego projektu Patenbrigade: Wolff. Sam album jak i formacja narobiła wtedy niemałego zamieszania na elektronicznym rynku. Ich ambientowo-industrialne podejście do muzyki a do tego towarzysząca im od początku działalności otoczka "przodowników pracy" współgrająca z mottem: "Electro Ambient dla operatorów fabrycznych dźwigów" stały się kluczem do porządanego sukcesu. Trio, chcąc przywołać wspomnienia z najlepszych lat swej kariery, przygotowało na wrzesień reedycję swojego pierwszego krążka "Laut", album pod zmienioną nazwą "12.1.21.20" trafi na sklepowe półki 16 września.
Dla wielu ludzi, zwłaszcza w niespokojnych tych i śmiało rzec można chudych czasach czarny kruk z jedną tylko myślą się kojarzył, a wcale nie była ona radosna. Pytanie czy kiedykolwiek ptaków ów, choć bardzo dostojny o pewnym, trochę pokracznym głosie w wyraziście czarnym stroju brany był za szczęśliwy omen? Tak czy inaczej tym razem miało być nie tak jak legendy i słowa ludzkie głosiły, tym razem odwiedziny czarnego gościa miały w odróżnieniu od wszystkich wizyt być wyjątkowe, szczególne, doniosłe i choć z trudem to nawet napisać pod dobrym względem.
Niemieckia electro industrialna formacja The Retrosic, po wypuszczonej niedawno dziwacznej serii zbędnych "gadżeto-kamyków" sygnowanych logo grupy, przygotowuje się do premiery zdecydowanie bardziej istotnego dla wszystkich fanów wydawnictwa. Pierwsze w ponad 7-letniej karierze DVD zatytułowane "EvilLive" ukaże się pod koniec tego roku a zawiera zapis występu duetu w ramach zeszłorocznej edycji jednej z największych elektronicznych imprez "open air" - Wave Gotik Treffen.
Cryo - szwedzki projekt stworzony przez Martina Rudefelta, dla niektórych sensacyjne odkrycie sceny EBM/electro/synthpop. Płyty Cryo wydaje wytwórnia Progress Productions.
Nowy rok szkolny, a co za tym idzie pierwsze lekcje języka polskiego w drugiej klasie liceum to niezbyt przyjemne chwile. Na "dzień dobry" nauczyciel wita ucznia stosem już nie tak jak kiedyś 100-200 stronicowych lektur, ale znacznie obszerniejszych pozycji. Przerażony tym faktem postanowiłem w jakiś sposób przygotować się do książkowego maratonu. Pobiegłem, czym prędzej do biblioteki gdzie do ręki wpadła mi książka Anny Onichimowskiej pt. "Lot Komety". Zrobiła ona na mnie tak duże wrażenie, że chciałbym teraz o niej opowiedzieć.
Stefan Ackermann i Bruno Kramm, członkowie formacji Das Ich ujawnili wszystkie detale nowej EPki "Kannibale" zwiastującej nadejście zapowiadanej na przyszły rok, studyjnej płyty. Mały krążek ukaże się 26 września a jego zawartość prócz 9 nagrań uzupełni część multimedialna - film "Meet Your Meet", którego fragmenty co bystrzejsi fani mogli dostrzec za plecami muzyków podczas ostatnich koncertów niemieckiego duetu. Pełnometrażowego albumu pod tytułem "Ritual" należy spodziewać się w okolicach stycznia i lutego.
Późną jesienią możemy się spodziewać drugiego krążka Amerykanów z Theocracy. Album o tytule "Mirror Of Souls" ukaże się 9 grudnia nakładem Nightmare Records w Stanach Zjednoczonych, natomiast data premiery europejskiej nie została jeszcze podana. Najwcześniej, i to z dodatkowym utworem "Wages Of Sin", płyta zawita do Japonii, gdzie 26 listopada wyda ją label Soundholic.
Po trzech latach milczenia Amerykanie z nu-metalowego Taproot powracają z nowym materiałem. Album zatytułowany "Our Long Road Home" będzie miał swoją premierę już za trzy dni. Czwartą studyjną płytę w dorobku Taproot wyda label Velvet Hammer, produkcją krążka zajął się Tim Patalan.
Tej jesieni ukaże się specjalny album amerykańskiego electro-industrialnego projektu Celldweller. O wyjątkowości płyty świadczy zawartość, czyli nigdy i nigdzie wcześniej niepublikowane nagrania powstałe w ciągu ostatnich dwóch lat w domowym zaciszu lidera i jedynego członka elektronicznego czynu - Klaytona. Wszystkim utworom nadano instrumentalne odzienie, z myślą o późniejszym zastosowaniu kompozycji dla potrzeb powstających właśnie filmów, seriali czy gier komputerowych. Krążek zatytułowany "Soundtrack To Voices In My Head" ukaże się pod banderą niezależnej wytwórni FiXT.
W ostatnim dniu października na sklepowe witryny trafi szóste studyjne dzieło solowego projektu Petera Tägtgrena z Hypocrisy - Pain. Album opatrzony tytułem "Cynic Paradise", prócz dość obfitej zawartości i jak zwykle sporej dawki nowofuturystycznych industrial metalowych patentów, zawierać będzie także gościa. Swoją obecność na materiale, a dokładnie w dwóch kompozycjach zaznaczyła Szwedka Anette Olzon - na co dzień głos fińskiego zespołu Nightwish.
Anioł, który czeka...
Była letnia noc. W ogrodzie wszystko niby było po staremu… ptaki
śpiewały, gałęzie wiśni miały już piękne owoce, a woń kwiatów była
wyczuwalna na całym jego obszarze. Nie była to jednak zwykła woń… w
każdej części ogrodu była inna. Raz do upojenia pachniała sennie
lawendą, melisą i innymi ziołami… a raz różami, Galiami… czasami ciężką
wonią, która jak kadzidło wdzierała się do płuc i podstępnie wywoływała
kaszel. Lecz najciekawsza była nad stawem… delikatna, zwiewna,
połączona z zapachem magnolii, Lilli wodnych i rosy… Była to niezwykła
noc bowiem dziś po długim nowiu księżyca, wyjrzał nie tylko za chmur,
ale niczym kobieta swoje włosy z twarz, odsłonił kawałek siebie.
I cóż zrobić, kiedy życie nie cieszy? Kiedy lepsze jutro przewidziane jest na "za cztery miesiące" a lepsza przyszłość na "wtedy kiedy skończę studia i będę mogła z Tobą być"?
Bezdyskusyjnie była to najbardziej wyczekiwana płyta roku (no, może pomijając Testament). Według zapowiedzi muzyków już "St. Anger" miał być powrotem do korzeni - tymczasem pierwsza płyta z nowymi utworami, wydana po blisko dekadzie milczenia okazała się jedną wielką katastrofą prezentując bezsensowną, źle wyprodukowaną łupankę. Wielu uważało, a nawet domagało się, aby Metallica poszła na muzyczną emeryturę - nie da się bowiem ukryć, ze najlepsze czasy zespół ma za sobą, więc zamiast brukać własną legendę lepiej odejść z twarzą.
Chyba nie ma drugiego takiego kraju w którym w ciągu letnich miesięcy odbywało się tyle festiwali muzycznych. W Finlandii, w okresie lata, począwszy od połowy czerwca, co weekend mają miejsce przynajmniej dwa, trzy festiwale, wśród których prym zdecydowanie wiodą imprezy spod znaku szeroko pojętego metalu lub rocka jak: Midsummer Festival, Sauna Rock Festival, Illosaari, Myötätuulirock, Ruisrock, Rockperry, Wanaja Festival, Rovaniemi Rock Festival, Jurassickrock, Rockcock Festival, Pallevarock, Lumous Gothic Festival itd. Żaden nie jest jednak tak wyczekiwany przez metalową brać jak Tuska Open Air w Helsinkach.
W ostatnich latach francuska scena metalowa mocno się rozwinęła. Z przykrością jednak należy stwierdzić, że oprócz rewelacyjnej Gojiry, wszystkie znane mi francuskie zespoły z kręgu mathmetalu i death metalu grają do siebie bardzo podobnie, a tym samym nie goszczą w mom odtwarzaczu więcej niż 2 razy. Odkryty przeze mnie ostatnie Benighted ma szansę stać się rodzynkiem w tym gronie.