Malice Mizer to japoński zespół muzyczny, należący do nurtu Visual Kei, działający w latach 1992/2001.
Kana - jedna z najbardziej znanych i lubianych przedstawicielek jpop-u czyli japońskiego popu. Prywatnie modelka, w Europie jednak uznawana za wokalistkę industrialową... co moim zdaniem nieco mija sie z prawdą. Znana jest z tego, że propaguje w mediach styl gothic lolita. Urodzona 26 stycznia 1982 roku.
Tak blisko,
Nieważne jak daleko,
Jesteś przy mnie.
Jesteś dla mnie całym światem,
Lecz nie wiesz o tym.
Nie chcę, byś wiedziała,
Boję się zniszczyć to co mam,
A jednocześnie pragnę więcej,
Czekam na szansę,
Szansę, której nigdy nie będzie.
Pomimo nagrania fantastycznego dema jakim bylo "Curse This Day" wydane w 2003 roku, Carnal nie podpisal z żadną wytwórnią kontraktu. Jak się okazało nie należy chwalić dnia przed zachodem słońca. Tak się bowiem składa, że następcą tej świetnej demówki jest wydany w 2005 roku 4 utworowy "My Salvation" - ogromne rozczarowanie! Słuchając tego dema odnoszę wrażenie, jakby nagrał je zupełnie inny zespół.
Closterkeller od dawna uważałam za jeden z wyznaczników tego, jak muzyka gotycka powinna być grana. Był pierwszym zespołem z tego gatunku, z którym się zetknęłam. I mimo że charakterystyczna Anja nie lubi szufladkowania zespołu w określone ramy, Closterkeller bez wątpienia jest jedną z największych gwiazd naszej gotyckiej sceny muzycznej. Płyta zatytułowana "Nero" światło dzienne ujrzała w 2003 roku. Od momentu jej zakupienia, targały mną dziwne uczucia. Po pierwsze okładka - można ją bez wątpienia nazwać mroczną, gotycką katedrą, przez którą spogląda na nas … oko. I tytuł płyty, wypisany jakby staromodnym piórem - Nero to czarny ...
Dnia 22 października 2006 roku o godzine 18:30 klasycznie w klubie Blue Note na ulicy Kościuszki w Poznaniu odbyła się kolejna edycja Abracadabra Gothic Tour. Również klasycznie rozpoczęcie koncertu miało pewien poślizg. Koncert rozpoczął suppport w postaci zespołu Via Alia. Kapela ta zagrała dość ciekawie i oryginalnie, pomimo muzyki ubogiej w wokal występ im się udał. Następna kapela Agonised By Love nie przypadła mi do gustu. W miejsce wyżej wymienionych z repertuaru ogólnego Abracadabry 2006 wybrałbym Via Mistica i Deathcamp Project.
Moje serce,
Kiedyś tak radosne,
Szczęśliwe,
Kochające...
Codzień zatapiałaś się
W moich ramionach,
Codzień czułem
Słodycz Twoich ust.
Teraz to serce,
Złamane serce
Boli,
Cierpi...
Przez wąską ranę
Sączy się powoli
Ciemna krew...
Ucieka ze mnie życie,
Kiedyś tak piękne,
Teraz okrutne,
Przepełnione cierpieniem.
Czerwona plama
Rozlewa się na podłodze.
To już koniec...
Na okładce zielone liście sprawiają, że czuję się przedziwnie miękko. Tak miękko jest mi dokładnie tak, gdy słucham "Exciter" Depeche Mode. Chodź miękko, to pojęcie bardzo ogólne, a DM nie można uogólniać. Niektórzy tak robią i nazywają ich muzykę popem dla pseudozbuntowanych nastolatek, jednak czy można tak mówić o zespole, który wykazuje się bardzo ambitnym i niebanalnym podejściem do muzyki?
Jeszcze mnie przejmuje to zimno
Wewnątrz coś się telepie
Stromo po wzgórzu ze snu
Turla się namiętność
Jeszcze sny mnie nie martwią
Bo ledwie odtajałam
Ze szronu ust gorzkich
Zapadłam w niesnaskach
Jeszcze się zastanawiam
Co zrobić z tym obrządkiem
Pokrojonych w plasterki
Na amen pstrych wspomnień
Ale już rozumiem
Że w najzupełniejszym
Żarze nieśmiałosci
Do ciebie wciąż zmierzam
Więcej nie tłumacz.
Pamiętam.
28 X 2006
Życie jest jak Miriam - niby wszystko ładnie, pięknie a tu nagle... fallus
Le Rouge et le Noir był jednym z tych lokali, gdzie mieszała się subtelna czerwień firan i obrusów na stolikach, z mrokiem rozjaśnianym jedynie płomieniem zapalonych świec...