W ubiegłym roku odwiedziłam Wrocław w jeden z kwietniowych weekendów, aby uczestniczyć choćby częściowo w organizowanym wówczas po raz pierwszy – Asymmetry Festiwalu. Żałowałam, że termin imprezy nie jest bardziej dogodny a koncerty nie odbywają się ciągiem chociażby podczas długiego majowego weekendu. W tym roku – takie problemy nie miały miejsca i choć nie mogłam wziąć udziału w całości imprezy – to ciesze się, że miałam okazję ponownie obejrzeć występy kilku neurotycznych artystów.
W najbliższy piątek - 28 maja w poznańskim klubie Dragon zagrają na wspólnym koncercie Sieben i Job Karma. Uległa zmianie cena biletu na to wydarzenie. Chętni, którzy jeszcze nie zdecydowali się zakupić biletu - zapłacą za niego 25 złotych a w dniu koncertu 30 złotych. Pod nazwą Sieben kryje się Matt Howden - multiinstrumentalista, wokalista i wirtuoz skrzypiec. Muzyk będzie promował nowy album „Star Wood Brick Firmament”, który ukazał się 1 maja 2010 roku. Job Karmy fanom post industrialu przedstawiać nie trzeba. Wrocławski projekt audiowizualny penetrujący ambientowo-transowe rejony postindustrialnej estetyki robi to niezmiennie od 1997. Koncertowi patronuje Darkplanet.
od rana rozważam odwołanie zajęć, z serii: kocha/nie kocha. siedzę w relatywiźmie Sapirowsko-Boasowskim. on air James Blunt. i myślę sobie, tylko niepokorne kobiety tworzą historię. i śmieję się, sama z siebie; normalnie I-szy Bloger IV RP nam rośnie,hi. chyba napiszę do Pana Punka-Fizyka, mam tutaj porównania konstruktów językowych z istnieniem protonów/elektronów-coś dla niego. konstruktów nie można weryfikować wprost, fizyka również nie może pokazać ww.cząstek, co nie znaczy, że nie istnieją. jakkolwiek dalecyśmy od określania językoznawstwa nauką przyrodniczą. *** zajęcia odwołane, kłębuch się wygrzewa. tam I-szy Bloger, I-szy Skate IV RP,hi. *** popołudniem. błogo mi, ciepło, kłębusznie. cicho. co jak co, lingwistyka to moje powołanie. jeśliby mnie kiedyś naszły watpliwości, samoodsyłam się do niniejszego wpisu. kończę Sapira, taakie to ciekawe. będzie czym naród karmić,hi. i tak bezmuzycznie nawet, czystojęzykoznawczo. dobrze.
Znamy już program afterparties które będą miały miejsce każdego festiwalowego wieczoru po koncertach na Tuska Open Air Metal Festival 2010. Impreza ma miejsce w samym sercu Helsinek, w pierwszy weekend lipca (2-4.07.), ponieważ jest to festiwal miejski w trosce o spokojny sen mieszkańców fińskiej stolicy, koncerty festiwalowe kończą się o godzinie 22:00. Zabawa trwa jednak do białego rana w jednym z 4 klubów: Tavastia, Nosturi, Virgin Oil Co. i Dante’s Highlight. Tegoroczny program przedstawia się nader ciekawie: Mayhem, Shining, Kiuas, Ajattara, Dountless, Helheim czy Tukkanuotta to tylko kilka z zespołów, których koncerty będzie można zobaczyć podczas afterparties. Wszystkie wymienione kluby położone są w niewielkiej odległości od siebie i od miejsca festiwalowego, co daje swobodę wyboru i komunikacji.
Już w lipcu na dwa koncerty przyjedzie do Polski znakomity zespół, legenda thrash metalu, amerykański Exodus. Formacja zagra 1. lipca w warszawskim klubie Progresja, natomiast dnia następnego muzycy wystąpią we Wrocławiu w klubie Firlej. Bilety na oba koncerty dostępne są w przedsprzedaży w cenie 75 zł, w dniu koncertu ich cena wzrośnie o 10 zł (85 zł). Jako supporty wystąpią niemniej znamienite formacje: Szwedzi z Hypocrisy, norweski Khold oraz Keep Of Kalessin a także nasi rodacy z TotemPop.
Mistrzowie "metalowej wiolonczeli", jeden z bardziej nowatorskich zespołów w historii rocka: Apocalyptica - przyjadą do Polski na jesieni zagrać dwa koncerty. Finowie odwiedzą 22 października poznański Eskulap, natomiast do stołecznej Stodoły zawitają 25 października. Polskie koncerty będą częścią Europejskiej trasy promocyjnej najnowszego wydawnictwa zespołu, krążka "7th Symphony”, którego premiera zaplanowana jest na 26 sierpnia. Na razie nie jest znana cena biletów. Organizatorem koncertów jest Agencja Go Ahead.
Znowu ten sen.
Idę w strugach deszczu ubrana a granatowy płaszcz.
Idę przez ogród zielony, na którego końcu znajdują się ogromne drzwi.
Otwieram je i nagle znajduje się w ciemnej i zimnej komnacie przypominającej kryptę.
Przechodzę przez nią powoli, z płaszcza opada woda, a z ust unosi się para.
Idę korytarzem, rozglądam się, szukam kogoś.
Zaglądam do różnych komnat i wreszcie widzę jego.
Nie jest sam.
Podchodzi do mnie i z szyderczym uśmiechem podaje mi kielich wina.
Do mych nozdrzy dociera jego charakterystyczny, znajomy zapach.
Wiem dokładnie jakie to wino, dokładnie to samo które pił ze mną jednej nocy.
Teraz pije je z tą dziewką, a więc to jego rytuał.
Odchodzę, a wokół pojawiają się te małe niebieskie kwiatki.
Potem inne, kolorowe i nagle jestem na jakiejś polanie.
Ciepły wiatr rozwiewa kwiatowy zapach, ale w ustach czuje posmak tego wina.
Ogarnia mnie dziwne uczucie i wtedy się budzę.
Patrzę przez okno. Znowu ulewa. Krople bombardują szyby niczym pociski karabinu. Herbata dawno wystygła przez moją drzemkę.
Na kartce papieru ledwie kilka zdań. Przekreślam je wszystkie. Nic już nie napiszę.
Skoro słowa na papierze potrafią zmienić się w rzeczywistość, albo są wspomnieniami rzeczy, które się wydarzyły, to ich nie chcę.
Ciągle tylko mam wątpliwości, kim lub czym on jest?
Czy tym, który obiecał, że wróci?
To byłoby nad wyraz absurdalne, chociażby dlatego, że całe życie mam pełne niespełnionych obietnic.
Dlaczego więc on miałby być słowny? On - demon?
Gdyby się ujawnił chociaż, przynajmniej miałabym pewność, że jestem pod wpływem czarów. Bo w mojej tęsknocie nie ma grama logiki.
Niedorzeczne to. Niedorzeczne, jak wszystko, co mnie przez to spotyka.
Niedorzeczne, jak to gdy ktoś inny udaje homoseksualizm, aby się do mnie zbliżyć.
Niedorzeczne, jak wmawianie mi, że jednak lubię dostawać po głowie, że mój niepoprawny romantyzm (nie-czasami) oscyluje wokół bycia głupią blondynką i że zasługuje na dop-y choć dawno wyszłam ze szkolnej ławki.
Niedorzeczne, jak chociażby moje poczucie humoru (ale przynajmniej jakieś mam).
Niedorzeczne, jak samotne oglądanie w deszczu ślimaczków i dżdżownic pełzających po zmokniętej ziemi.
No, może to ostatnie nie byłoby tak niedorzeczne, gdyby obserwacja była w celach naukowych, badawczych, lub chociaż gdyby obok ktoś siedział na tej przemoczonej ławce, podzielając entuzjazm w moknięciu i podziwianiu żyjątek.
Nie... to jednak bez sensu.
Bez sensu, jak moja tęsknota za czymś, co nie jest stworzone dla mnie.
Grzech normalnie - to żem pojechała, jak stara dewotka, ale nie wiem jak to inaczej określić ;-)
(i tu schodzę na dół, aby zapisać tą notkę)
uśmiecha się i czuwa. mona lisa smile. zmęczona ciągłym trwaniem,byłam. być może jakiś kres tego trwania,powoli zaczynam dostrzegać. celem spokojna, w nauce zanurzona. odbija nam nieco, ale w sesji to normalne. zaczęłabym odliczać dni do koncertu, lecz one zbliżają mnie jednocześnie do egzaminu...nauka to mój żywioł, moje powołanie dziś stwierdziłam, naturalnie sama myśl do mnie przyszła. nad książkami mnie zastała. brzuszki nas od śmiechu bolą, od rana od soboty w zasadzie. teraz tylko wielkie zanurzenie w notatki i książki. trud się opłaci. muzyczna nagroda będzie. czeka? meta-fizyczne oczekiwanie. nic zdecydowanego, nic pewnego kłębuch ostrożny. ale jakby uśmiechem pewniejszy. zajrzę do E.,czy spokojnie oddycha. zaraziłam ją,czuwać trzeba.z gorączką żartów nie ma. na obdarte od kataru noski doświadczeniem doświadczeni, hi, polecamy nawilżane chusteczki dla niemowląt, w żadnym razie higieniczne. a mama nauczyła się przyznawać mnie rację. sukces,26-cio letnich trudów.hi. dziś-że dobrze poczyniłam,uwalniając się od tv. i tak rzadko kiedy patrzyłam, i tak tylko na Fakty i Kawę na ławę. tymczasem, zaczynam posłuchiwać Trójki.tak,tak, mama byłaby dumna,lecz narazie nic wielkiego. dwa razy. zawsze coś. poczekamy na rozwój akcji,hi. wracam do relatywizmu językowego. walczymy.
Legendarna grupa OMD (Orchestral Manoeuvres In The Dark) jest na półmetku prac nad pierwszym od 24 lat albumem nagranym w oryginalnym składzie: Paul Humphreys, Andy McCluskey, Martin Cooper i Malcolm Holmes. 11 krążek studyjny zatytułowany "History Of Modern", według zapewnień zespołu, ma być wydany jeszcze w tym roku. Paul Humphreys mówi: "Wszystko idzie dobrze. Spędziłem kilka tygodni w studiu Andy'ego w Liverpoolu i tam przynoszę wszystkie materiały i pracuję nad nimi. Wysyłamy sobie rezultaty naszej pracy poprzez serwis YouSendIt. Każdy z nas słucha wysłanych fragmentów. Pracujemy nad albumem cały czas i będzie na nim kilka kompozycji Andy'ego, napisał ich wiele kiedy ja pracowałem nad płytą OneTwo (projekt z Claudią Brücken)". Na pytanie jakie będzie nowe wydawnictwo, Paul odpowiada dyplomatycznie: "Będzie po prostu bardzo elektroniczne".
Jak efektywnie zmieścić ośmiu muzyków na jednej małej scenie? O tym, a przede wszystkim o muzycznym rezultacie takiego zestawienia można było się przekonać uczestnicząc w koncercie Crippled Black Phoenix w poznańskim klubie Pod Minogą. Czwartkowy wieczór oraz następujący po nim weekend upłynęły pod znakiem post rocka, gdyż do Poznania zjechało się wówczas kilka znaczących formacji z tego nurtu (np. God Is An Astronaut czy Caspian), jednak występ CBP przyćmił jak dla mnie wszystkie pozostałe eventy.
