Zszedł z traktu prowadzącego na północ i skierował swe kroki do lasu, gdzie zachodzące słońce karmiło liście czerwienią. Ścieżka była wąska i zdawała się ciągnąć w nieskończoność. Gdy światło było już tylko wspomnieniem zatrzymał się, usiadł na środku ścieżki i w tej pozycji zasnął. Gdy otworzył oczy niebo szarzało, lecz ptaki nie zaczęły jeszcze śpiewać. Na przeciw niego siedział mały chłopiec.
-Zgubiłeś się wędrowcze? - Jego oczy były zamknięte, jego usta nie poruszały się.
-Nie. - Myśli Freya skierowały się ku chłopcu.
-Chodź ze mną.
Kilka kroków dalej była polana. Drzewa wokół niej rosły tak gęsto, iż wydawały się być ścianą zbitą z pali. Ich brunatna kora i ciemnozielone liście sprawiały wrażenie zamkniętego pomieszczenia.
-Oni się zgubili – chłopiec otworzył oczy wbijając wzrok w młodzieńca jakby szukał wątpliwości w jego sercu. Jednak Frey spokojnie rozglądał się dookoła. Drzewa wydawały się mieć momentami ludzkie kształty, ale gdy podszedł bliżej zorientował się, że to nie złudzenie. Stanął na przeciw jednej z istot.
Piękna twarz wtopiona w drzewo. Włosy – kora, liście – śpiew. Tęsknota ciała do pieszczoty innej niż dotyk wiatru, do ciepła żywego serca. Uwolniony oddech jeszcze pozwala na żałobny zew...
że sama
że niekochana
że życie trudne
że twarze obłudne
że brak zrozumienia
że nic się nie zmienia...
To nic, że Frey łzy ocierał przy każdej myśli, zaraz nową rosę tworzyły oczy. Ciepło chłonęła cicho, gdy pozwalała słońcu muskać swe nagie ciało. Lecz wiara ginęła, gdy myśl truta jadem gubiła jej duszę. Że szczęście w niej było nie chciała wiedzieć, nie chciała widzieć. I był to jej wybór uwieńczony połączeniem tkanki człowieka z drzewa korzeniem.
że szczęścia brak
że smutna tak...
Łatwiej Aniołowi wziąć miecz do ręki niż w upór żalu nadzieję wlać. Dlatego Frey odwrócił się nie próbując nawet zmieniać melodii beznadziejności.
że...
Katatonię znałam wcześniej albo z pierwszych, jeszcze surowych, doom metalowych albumów, albo z ostatnich - bardziej progresywnych i stonowanych... I zdarzyło mi się w końcu natrafić na jakże rewelacyjną płytę "Last Fair Deal Gone Down" - nie przypuszczałam, że wgniecie mnie ona w fotel, krzesło czy też kanapę. I chyba słusznym wydaje się być określenie, że jest to płyta "na doła"...
Mastodon - powstał w 1999 roku kiedy perkusista Brann Dailor i gitarzysta Bill Kelliher przeprowadzili się do Atlanty ze swojego rodzinnego miasta Rochester. 3 tygodnie po przybyciu poznali basistę Troya Sandersa i gitarzystę Brenta Hindsa na koncercie High On Fire, którą Hinds zorganizował w swojej piwnicy. Muzycy przypadli sobie do gustu i rozpoczęli pracę nad tworzeniem materiału. Kelliher i Dailor mieli już prawie dziesięcioletnie doświadczenie w graniu i koncertowaniu. Sender i Hinds jedynie sześcioletnie.
Mudvayne - amerykański zespół metalowy, grający cięższą formę nu metalu. Grupa powstała w Peorii w stanie Illinois. Grupę tworzą: Kud (wokal), Gurrg (gitara elektryczna), Ryknow (gitara basowa) oraz Matt (perkusja). Mudvayne sami wydali swój pierwszy album zatytułowany "Kill I Oughta". Po podpisaniu kontraktu płytowego zaczęły się prace nad ich pierwszą płytą. Producentem był Garth Richardson, znany ze współpracy z takimi zespołami jak Rage Against The Machine czy Spineshank.
Chassis - polski zespół grający nu metal założony w 2000 roku w Gdańsku, kiedy to do muzyków grupy Cierń dołączył wokalista Not Quite Metal, Michał Gabryelczyk. Krótko po założeniu powstają pierwsze utwory i zespół brnie do przodu grając koncerty zarówno w małych klubach i na dużych imprezach.
Jethro Tull - brytyjski zespół rockowy reprezentujący style: folk rock, progresywny rock i hard rock. Nazwa zespołu pochodzi od nazwiska żyjącego na przełomie XVII i XVIII wieku angielskiego agronoma. Grupa została założona w 1967 roku i istnieje do dziś. Skład zespołu zmieniał się na przestrzeni lat, lecz jego filarem, nadającym mu kształt artystyczny, pozostaje cały czas ekstrawagancki lider - flecista Ian Anderson.
Green Carnation - norweski zespół metalowy założony w 1990 roku. Grupa została rozwiązana 1992 roku i reaktywowana w roku 1998. Nazwa grupy początkowo dla członków miała znaczenie gnijącej skóry (ang. carnation jest synonimem skóry). Po reaktywacji sugerowali, że teraz mają na myśli zielony goździk (także z ang. carnation).
W związku z wydaniem nowego singla przez coldwave'ową formację Hyoscyamus Niger ogłaszamy konkurs dla naszych użytkowników. Pytanie konkursowe brzmi: „Z ilu członków składa się obecnie grupa Hyoscyamus Niger?”. Pierwsze osoby otrzymają najnowsze single grupy prosto z wytwórni wraz z niespodzianką. Odpowiedzi należy nadsyłać mailem na nasz adres.
“Nur Du” to tytuł nowego singielka austriackiej gotycko-darkwave formacji L'ame Immortelle. Singiel ukazał się 22 września pod egidą wydawnictwa Gun Records.
Ta limitowana edycja zawiera sześć utworów, w tym dwie wersje tytułowego „Nur Du” oraz wyjątkowe wersje „Who I Am” i „Just A Shadow”. Na płycie usłyszeć można także remixy przygotowane przez zespoły: ASP oraz XPQ-21.
Loreena McKennitt - urodziła się i wychowała w Morden w Kanadzie, prowincja Manitoba. W miejscowości zamieszkiwanej przez potomków imigrantów pochodzenia irlandzkiego, szkockiego, niemieckiego, islandzkiego, położonej pośród kanadyjskiej prerii. Można by powiedzieć, że to właśnie tutaj była poddana wpływom międzykulturowym. W lokalnej społeczności wiejskiej była znana z żywiołowości wykonania szkockich tańców góralskich. Pobierała lekcje śpiewu oraz gry na pianinie, śpiewała również w chórze kościelnym. Matka jej była pielęgniarką, ojciec handlarzem bydła.