Każdy
z nas pragnie jawnie lub skrycie
Gorącą miłość szklankami pić,
Bo bez tej wielkiej ożywczej siły
Serce człowieka przestaje żyć.
Gdy mu zabraknie dawki czułości,
Kochanych oczu i ciepłych rąk,
To w hibernację wolno zapada
I napotyka samotność w krąg.
Poecie wtedy braknie polotu,
Dłuto rzeźbiarza nie stworzy nic
A i na płótnach, bez szczypty uczuć
Prawdziwej sztuki nie ujrzy widz.
Miłość jest sprawczą siłą istnienia.
W dziele tworzenia to pieprz i sól,
Wszakże perełki rodzą się tylko
W muszlach tych małży, co cierpią ból.
Dlatego człowiek szuka z uporem
Czasem świadomie a czasem nie
Esencji życia, którą natura
Sprytnie ukryła w miłości dnie
