Jak to jest, że gdy pod nosem ma się szczęście się go nie widzi? Szuka jakiegoś haczyka...
23 stycznia to oficjalna data premiery ósmego albumu studyjnego niemieckiego tria Digital Factor. Muzycznym preludium płyty "Look Back To Go Forward" jest potężny EBMowy utwór "Dopamin", który od paru dni ściągnąć można za darmo na oficjalnym MySpace formacji. Nowy krążek to w połowie kontynuacja stylistyki obranej na poprzednim materiale "One More Piece" (fuzja klimatycznego dark popu z miękkimi synthpopowymi bitami), jak i podróż po nieznanych dotąd grupie drogach wybrukowanych głośnym i trudnym do jednoznacznego sklasyfikowania electro. Wydawcą materiału jest Prussia Records.
Trójmiejska formacja Blindead podczas kilku grudniowych wieczorów pojawi się na paru koncertach w największych miastach w Polsce. W sobotę 20 grudnia w warszawskiej Progresji, dzień później w ramach DISTORTION X-MASS w Łodzi w klubie Luka oraz w poniedziałek, 29 grudnia, będzie można zobaczyć Blindead w ramach X-MASS NOIZE NIGHT gdzie oprócz doom/sludge metalowej formacji zagrają także: Faust Again, Chainsaw, Proghma-C oraz The Gars. Dwóm ostatnim imprezom patronuje DarkPlanet.
Niecały rok po opuszczeniu szeregów załogi Marilyn Manson, jej były członek Tim Skold znalazł sobie nowe-stare zajęcie. Muzyk po prawie sześciu latach nieobecności postanowił ponownie zasilić skład formacji KMFDM, z którą współpracował w latach 1997, 1999, 2002. Efektem powrotu na "stare śmieci" jest całkowicie nowy album tandemu Konietzko-Skold anonsowany jako "różnorodnie szokujący i kaleczący" produkt. Na przygotywaną płytę trafią w sumie 22 utwory o łącznym czasie 70 minut. Rezultaty arcyciekawego pojedynku głównych kompozytorów materiału, tj. Saschy Konietzko i Tima Skolda poznamy w przyszłym roku.
16 stycznia 2009 roku ukaże się pierwsza część kompilacji "Return To The Classixx" - nowej serii płyt napakowanych kultowymi elektronicznymi starociami. Płytowy składak przygotowany przez załogę niemieckiej wytwórni Infacted Recordings to rzetelnie przygotowana kolekcja old-schoolowego electro sprzed 5, 10 czy nawet 15 lat. Mimo swego wieku wszystkie z 14 kompozycji albumu nie straciły na swojej wyjątkowości i atrakcyjności. "Return To The Classixx" dostępny będzie w limicie 1000 sztuk.
W tym miejscu uważam za zbędne przypominanie opowieści o tym, jak to w połowie lat 90 Arjen A. Lucassen, holenderski multiinstrumentalista wędrował od wytwórni do wytwórni ze swoimi kompozycjami, z uporem maniaka próbując urzeczywistnić marzenia o kontrakcie płytowym. Za cel obrał on sobie, wtedy wydanie debiutanckiego albumu Ayreon - "The Final Experiment" i chyba nikt tak jak on nie wierzył, że ten sen może stać się rzeczywistością. Pominę ten fakt z bardzo prostej przyczyny, wole skupić Waszą uwagę na trzecim, oszałamiającym, dwupłytowym wydawnictwie tego projektu - "Into The Electric Castle".
W styczniu przyszłego roku zadebiutuje amerykański projekt Necrotek. Czyn zainspirowany uprzemysłowionymi aspektami życia jak i eksperymentalno/industrialnymi aktami w stanie spoczynku: Front Line Assemby czy odhumanizowanym Skinny Puppy na swym premierowym albumie "Menschenfeind" prezentuje mieszankę industrialnych schematów wyniesionych ze starej szkoły gatunku z silnymi dark cybertekowymi strukturami i szaleństwami. Prócz 10 regularnych utworów debiut uzupełniają pełne napięcia remiksy. Wydawcą krążka jest Vendetta Records.
Jak wynika z oficjalnej strony Metal Mind Productions: XXIII edycja festiwalu
Metalmania, który miał odbyć się 7 marca w katowickim Spodku (w
wyniku planowanego remontu hali Spodka) nie dojdzie do skutku.
Natomiast, aby podtrzymać tradycję festiwalu, 7 marca w warszawskiej
Stodole odbędzie się Metalmania Fest 2009. Aktualny skład festiwalu prezentuje się następująco: Soulfly, Exodus, Overkill, Heaven Shall Burn, Incite oraz Heathen.
Jeszcze nie ucichły słowa zachwytu na debiutanckim albumem, a Szkoci z Alestorm szykują już kolejne wydawnictwo. Tym razem, będzie to czteroutworowa EPka "Leviathan", której zawartość może zaskoczyć niejednego. Premiera krążka przewidziana jest na 7 stycznia 2009 roku, zaś wydawcą bedzie Napalm Records.
Zgaś świece
W ciemności niewidzę twych oczu
Nienawistnych spojrzeń
Zgaś świece
W ciemości nie widzę twych rąk
Rozkładssz ręce i splatasz dłonie
to jedno potrafisz
Zgaś świece
Może wtedy nie zauważę tych niedomówień
Pełzających pod stołem
23.V.2004, Gdynia.
Oparty o łuk Księżyca
Błękitnymi falami stóp
Zagarnia gwiazdy z nieba
Umoczył palce w chmurach
Wzrok utkwił w blasku Słońc
Złoto tańczy na powiekach
Promienie odbite jak od lustra
Wirują na jego policzkach
Popłynęły dwie srebrne łzy
Parę białych piór upadło
Na tarczę czasu
Wskazówki smutno zadrżały
Oparty o łuk Księżyca
Kręgosłupem swym moralnym
Niewyczerpanego dobra
Ochrony ludzkich zmysłów
Załkał rzewnie a tym płaczem
Zaśpiewały ptaki
Krzyknął a okrzykiem
Zadrżały wysokie góry
Jak strasznie.
Zespół Nightwish zapowiada na marzec 2009 roku wydanie nowego mini albumu. Płytka zatytułowana będzie "Made In Hong Kong (And Various Other Places)". Znajdą się na niej utwory w wersjach koncertowych, które zostały nagrane podczas ostatniej światowej trasy promocyjnej albumu "Dark Passion Play".
Kto jeszcze nie zdecydował się jak spędzić przedświąteczny poniedziałek, może skorzystać z propozycji poznańskiego [deleted] i wybrać się na imprezę "[deleted] Christmas" w poznańskim klubie Blue Note. Oprócz koncertu zespołu, na scenie pojawi się także gość specjalny, jeden z najlepszych polskich gitarzystów Wojciech Hoffmann, który znany jest przede wszystkim jako założyciel zespołu Turbo. Muzyk związany między innymi z Non Iron wydał w 2003 roku solową solową w pełni instrumentalną płytę pt. "Drzewa" osadzoną w nurcie rocka progresywnego. Wstęp na koncert jest bezpłatny. Imprezie patronuje DarkPlanet.
Po pięciu krążkach utrzymanych w dużej mierze w klimatach ambitnego rocka psychodelicznego czy też jak inni twierdzą space-rocka, w twórczości Pink Floyd nastąpił pewien zwrot, decydujący poniekąd o tym, co zespół będzie nagrywał przez kolejne 10 lat. "The Dark Side Of The Moon" jest pierwszą płytą, na której dała o sobie znać despotyczna natura Rogera Watersa, jego bardziej problemowe podejście do pisania tekstów jak i inną wizja muzyczna.
Kazał przypiąć sobie skrzydła, lecz nie potrafił latać. Zmuszony był do chodzenia twardo po ziemi pooranej koleinami, trawionej rozkładem, zmieniającej się w błoto. Znudzony patrzeniem pod nogi, spoglądał przed siebie, prosto w oczy palące jego doczesność i grubą warstwę kurzu pokrywającą uczucia, choroby, słabości. Nie mógł podnieść głowy, by spojrzeć w niebo. Nie potrafił latać.
30 listopada tego roku był nie tylko ostatnim dniem miesiąca, ale i porą ostatniego koncertu zespołu Quidam, który występem w poznańskim Johnnym Rockerze zakończył drugą część "ALONE TOurGETHER". Zarówno w trakcie wiosennej, jak i jesiennej tury koncertów, inowrocławianie promowali swój ostatni album studyjny "Alone Together", który od ponad roku cieszy się sporą popularnością wśród polskich fanów progrockowego grania.
Szczerze powiedziawszy siadając do tej płyty byłem przygotowany na kompletną porażkę muzyczną, a to za sprawą ogólnie wyznawanego poglądu, że Black Sabbath okres swojej świetności a co za tym idzie świeżości i niezwykłości kończy na płycie "Sabbath Bloody Sabbath", zaś począwszy od następnego krążka - "Sabotage" - spadają na łeb na szyję. Na szczęście albo moje uszy są przygłuche i nie potrafią wychwycić kiepskiej formy grupy, albo też zbyt mało jeszcze krążków widział mój odtwarzacz, co bym mógł to dzieło nazwać porażką. Tak czy inaczej na "Sabotage" spotkałem to, czego dotąd mi brakowało - olbrzymi power wyczuwalny w ostrych zagrywkach Iommiego i krzykliwych wokalizach Osbourne'a, oraz nieco patetyczny charakter, co poniektórych kompozycji z płyty.
Dnia 8 grudnia w ramach trasy promującej najnowsze wydawnictwo ”The Age Of Nero” do wrocławskiego klubu W-Z zawitała norweska formacja Satyricon. Na koncercie pojawiłem się z kilkuminutowym opóźnieniem, na scenie prezentował się już support w roli, którego wystąpił szwedzki zespół Zonaria.
Muzyczna droga zespołu Black Sabbath wręcz jest usłana platynowymi krążkami. Zaraz po takich pozycjach w dyskografii formacji, jak "Master Of Reality" czy "Vol. 4" pojawia się "Sabbath Bloody Sabbath" - krążek pokazujący z goła inną naturę grupy, która jak dotąd (no może po za paroma wyjątkami z "Vol. 4") grała utrzymane w raczej średnim tempie gitarowe kompozycje, będące wspaniałymi sztandarami nowej fali brytyjskiego heavy metalu. Również i na "Sabbath Bloody Sabbath" legendarni muzycy nie stronią od tego typu utworów, ale jak dla mnie jest to nieco eksperymentalny krążek w historii grupy, co wcale nie ujmuje mu pod względem merytorycznym.
Decyzje o wybraniu się do warszawskiej Progresji na koncert Enslaved w grudniowy, środowy wieczór podjęłam już dawno. Pomijając moją ogromną sympatię do norweskiej formacji, którą miałam już okazję widzieć, dodatkowy argument przemawiający "za" stanowi ostatnie wydawnictwo zespołu - "Vertebrae", które to zresztą przyjechali promować do Polski. Jako, że tegoroczna jesień obfituje dość mocno w koncerty, a dzień wcześniej w warszawskim klubie gościł Satyricon, ciężko było oczekiwać "dzikich" tłumów. W stosunku jednak do poprzedniej wizyty Enslaved w Polsce - progresyjna publiczność dopisała.