Kristin Hayter wyrusza w ostatnią podróż jako Lingua Ignota. Wokalistka, która podbiła serca fanów industrialnych, neoklasycznych i noise’owych brzmień zagra na pożegnalnej trasie 16.05.2023 w warszawskim klubie Niebo i 17.05.2023 w poznańskiej Auli Artis. Gościem specjalnym majowych koncertów będzie Madeline Johnston, czyli amerykańska slowcore’owa multiinstrumentalistka występująca pod pseudonimem Midwife.
Type O Negative powstał w 1990 roku w Nowym Yorku po rozpadzie poprzedniego zespołu Petera Steele’a Carnivore. Peter jest autorem całości materiału, który pierwotnie szykowany był na trzecią płytę Carnivore. Wyszło jednak inaczej i powstał „Slow, Deep And Hard” - pierwszy album Type O Negative, budujący charakterystyczną tożsamość tego zespołu i stanowiący początek jego wyjątkowej twórczości.
A więc skąd pochodzi kał? Kał pochodzi z d… A zresztą zobaczcie sami. Oczywiście jeżeli macie pierwsze wydanie drugiej płyty Type O Negative „The Origin Of The Feces (Not Live At Brighton Bridge)”, takie z 1992 roku. Ja się załapałem, więc z okładki wita mnie rozdziawiony odbyt Petera Steele’a, a w środku efekt jego pracy oraz efekty pracy odbytów pozostałych członków zespołu, umieszczone wprost na zdjęciach ich twarzy. Jeżeli macie wydania od 1994 roku wzwyż to okładka będzie już zupełnie inna, przedstawiająca średniowieczny taniec śmierci. Czy są stolce w środku, tego nie wiem. Nie wiem też czy to wielka strata jakby ich nie było, ale to już co kto lubi.
Już w czerwcu trójmiejski Blindead ponownie rusza w Polskę. Ich powrotny album „Ascension” rozgrzał emocje fanów zeszłej jesieni. Jeden z największych artystycznych sukcesów na polskim stylu metalu i rocka, a w ostatnich miesiącach – największe zaskoczenie. W kilkunastoletniej karierze Blindead nie ma miejsca na przewidywalność. Za to zawsze było i nadal jest na poruszającą muzykę. Zespół Mateusza Śmierzchalskiego stworzył fundamenty współczesnego metalu alternatywnego w Polsce, a dzięki płytom takim jak „Autoscopia/Murder in Phazes” czy nominowanej do Fryderyka „Affliction XXIX II MXMVI” stał się jego wiodącym reprezentantem.
Na 21 kwietnia 2017 roku rosyjska wytwórnia GS Productions zapowiedziała wydanie kompilacji nagrań demo polskiego Neolith. Płyta nosi tytuł "Primal Sins" i ukaże się w dwóch wersjach: cyfrowej oraz ściśle limitowanego do 100 sztuk podwójnego digipak CD. W skład "Primal Sins" wchodzą "Death Comes Slow" (demo 1993), "Journeys Inside the Maze of Time" (demo 1995) oraz "Promo '96". Za oprawę graficzną wydawnictwa odpowiadają dwaj krośnieńscy artyści Krzysztof Brynecki (front cover) oraz Mirosław Rymar (layout).
Mord’A’Stigmata kończy pracę nad swoim nowym materiałem. To mini-album zatytułowany "Our Hearts Slow Down". Znajdziecie na niej 30 minut muzyki, którą Static (git.) opisuje: "To najbardziej ponury i surowy materiał Mord'A'Stigmata, jednocześnie zawierający największe muzyczne kontrasty. Zaprowadził nas tam, gdzie nigdy wcześniej nie byliśmy i nie odważylibyśmy się być. Z tej drogi nie ma powrotu, to kolejny gwałtowny krok ku zatraceniu."
W lata dziewięćdziesiąte Obituary weszło drugą płytą i postępem w stosunku do „Slowly We Rot”. „Cause Of Death” jest albumem bardziej dojrzałym i doskonalszym od debiutu. Na pewno zespół się rozwinął i nabrał doświadczenia, nastąpiły również dwie zmiany w składzie. Basista Daniel Tucker zniknął z muzyki, a na jego miejsce na długie lata pojawił się Frank Watkins, natomiast odejście Allena Westa od początku miało być czasowe, a na zastępstwo pojawił się James Murphy, który ledwie parę miesięcy wcześniej zabłysnął na „Spiritual Healing” Death.
So Slow to projekt muzyczny, którego brzmienie jest wypadkową muzyki noise rockowej i post hardcore’owej. Zanurzeni w przeszłości (chicagowska szkoła lat 90 – tych), twardo stojący tu i teraz, tworzą mieszankę zawierającą w sobie zgrzytliwość łagodzoną transem. Muzycy pochodzą m.in. z takich kapel, jak Sunrise, The Band Of Endless Noise, Czerń, T`ien Lai, Iron To Gold, Daymares, Cast In Iron. Materiał na pierwszą płytę realizowany był w lutym przez Michała Kupicza w CSW Zamek Ujazdowski.
Wcześniej nazywali się Xecutioner i pod tym szyldem nagrali trzy dema. Jednak pierwsza płyta ukazała się już z nazwą Obituary. Byli jednymi z twórców i prekursorów death metalu z Florydy i jak to w takich przypadkach bywa, ich debiut jest albumem historycznym. „Slowly We Rot” to początek drogi jednego z największych przedstawicieli gatunku. Płyta jeszcze niedoskonała muzycznie, ale pełna pasji i zgniłej świeżości, po wielu, wielu latach nie straciła nic ze swojego uroku.
"Slowly Die Inside" to singiel, który zwiastuje trzecią płytę zespołu Animations. Utwór został zarejestrowany w Sonic Maze Studios w grudniu 2010 roku. Miksem zajął się Kuba Dębski, zaś mastering muzycy powierzyli Grzegorzowi Piwkowskiemu ze stołecznego High End Audio. Zespół obecnie kończy fazę pre-produkcji nowej płyty i ma nadzieję, że całość ukaże się na przełomie wiosny i lata 2011 roku - niespełna 18 miesięcy od premiery ostatniego krążka zespołu zatytułowanego "Reset Your Soul".
Jeśli jeszcze ktoś nie zdecydował się jak spędzi najbliższy piątkowy wieczór, a przypadkiem będzie w Poznaniu - to może wybrać się do klubu Reset. Na ulicy Bóżniczej odbędzie się pierwsza odsłona Metal Madness. Na scenie zagrają trzy poznańskie kapele prezentujące różne oblicza metalowej muzyki. Będzie to Squall, lekko gotycki Morion oraz zdecydowanie thrash metalowy Slow. Zatem każdy powinien znaleźć coś dla siebie. Wydarzeniu patronuje nasz serwis.
Końcówka 2009 roku - wtedy należy spodziewać się trzeciej płyty włoskich metalocore'owców ze Slowmotion Apocalypse. 10-ścieżkowy materiał nagrany został w czterech kątach studia Planet Red Studios w Richmond w obecności Andreasa Magnussona, producenta płyt The Black Dahlia Murder, The Agony Scene, Scarlet, Dufresne itp. oraz gości - Myke'a Terry z Bury Your Dead oraz Matthew Rudzinskiego z Illwhitneydead. Do masteringu starannie przyłożył się Alan Douches przez którego warsztat przewinęły się krążki takich składów jak Converge, Misfits, Mastodon, The Dillinger Escape Plan czy Hatebreed.
Zespół Type O Negative kojarzy się powszechnie z muzyką dla niegrzecznych dziewczynek noszących ostre makijaże oraz tony skórzano metalowych akcesoriów na swoich wychudłych gotyckich ciałach. Duża w tym zasługa ultra-męskiego lidera, Petera Steele i jego zniewalająco niskiego głosu, no i samych klimatycznych kompozycji, podlanych tonami mroku i umiejętnie osłodzonych klawiszami Josha Silvera. Jednak obecny repertuar zespołu dość mocno odbiega od tego, co panowie grali na początku swojej działalności, a także częściowo od tego, co można jeszcze usłyszeć na przełomowej płycie "Bloody Kisses" z 1993 roku.