Niszczę świętą Ozyrysa twierdzę! Popękaną, kruchą glinę - od poruszeń! Serca Ziemi - mojej Matki mocnych wzruszeń... W gruz! gdy pięść do niej przytwierdzę! Niszczę świętą Ozyrysa twierdzę!
Depczę stare mury Jeruzalem! W każdej szparce przesiąknięte - zgniłe cegły! Co przez eon wpływom wody z gleb uległy... Niczym gnój! na syf wywalę! Depczę stare mury Jeruzalem!
Burzę wyschłe ściany tej rudery! Całe wieki wypalane - ogniem Słońca! Blaskiem Tego, który nigdy nie ma końca... W proch! gdy taran mój uderzy! Burzę wyschłe ściany tej rudery!
Zmiatam marną, cienką tę wieżyczkę! Tysiąclecia całe - wiatrem powiewaną! Tchem mej Wiedzy dzisiaj z dumą zdobywaną... Zdmuchnę! niczym chwiejną tyczkę! Zmiatam marną, cienką tę wieżyczkę!
Więc buduję miasto Babilonu! W moim Sercu - gdzie w ekstazie i swej chwale! Wielki Duch mój będzie się radował stale... Aż nadejdzie kres Eonu! Więc buduję miasto Babilonu!
IAO!
Autor: AVA
Zaakceptowane przez: Void
Wysłano: 51
