Są oczyw których zabrakło łezsą dniw których nas nie mai nocenie dla nas stworzone
Są rzeczy nieosiągalnei czynyktórych wciąż się wstydzimy
Jest świati życie w nim ciężkiei miłośćkochanie nieodwzajemnione
Są ludziektórzy ranią bez powodui deszcz zastępujący każdą łzę
Są słowa i myśliktóre straciły sens

Byłaś moimi oczyma gdy widzieć nie potrafiłem tracąc wiarę w ciemnościach błądziłem
I byłaś dotykiem
ciepłym kochanym stęsknionym
I szeptem kojącym byłaś
moich czynów każdym powiewem
I drogą po której stąpać mi przyszło
poprzez mgłę morze łez poprzez moje zwątpienie
I moim odczuciem byłaś
wytłumaczeniem rzeczy i moim Aniołem Stróżem
Oczyma moimi byłaś
stając się cząstką mnie do wczoraj do dzisiaj do teraz

Ósmym grzechem jestem
nienawiścią do wrogów
złych czynów
otchłanią nieprzeniknioną
czasami piekłem

Na ziemi błądzę
tylko niekiedy
częściej zaś
stąpam po niej pewnie

Ósmym grzechem jestem
zrodzonym z myśli swych
słów
czynów
jestem

W grzechu miłość wyrażona
z miłości odkupienie

Kiedyś zbłądziłem
lecz odnalazłem drogę

Ósmym grzechem nazwany
wciąż kroczę
po swojej grzesznej drodze

Możesz odejść
dziś
jutro

Ze łzami w oczach
w przypływie złości

W milczeniu też odejść można

Możesz odejść
i zabrać wszystko
- sny
wspomnienia
przeszłość
to co jest teraz
i niespełnione marzenia

Możesz odejść i zabrać
każdy najmniejszy skrawek
Twojego istnienia

Możesz odejść w dzień
lub ciemną
bez gwiazd i księżyca nocą

Możesz odejść
- odejdę wraz z Tobą

Jeżeli jest Bóg
to musi istnieć i Diabeł
jeżeli jest Niebo
Piekło staje się prawdą

Jeżeli się modlisz
uwierz i w kłamstwo
i w zimny wiatr
który widział strach

Uwierz w krew
dusz odkupienie
w słowa nadziei
zwycięstwo nad cierpieniem

Uwierz że kiedyś
odejść Ci przyjdzie
dusza wybierze
pomiędzy Piekłem a Niebem