Nie chcę, aby moje komentarze w Twojej poezji wyglądały tak ciągle na jedno kopyto. Nie chcę także by odebrano to jako jakiś rodzaj kokieterii. Nie ma to nic wspolnego z tym. Po prostu czytam Twój kolejny utwór i znów nie mogę przestać opanować moich myśli, które krążą wokół każdego słowa. Czytam je całą sobą. Ten wyjątkowo smutny i dla mnie i dla Ciebie pozostawię wyjątkowo z taką tylko nutą uśmiechu i podziękuję, że ująłeś w tak piekne słowa to, co dla większości ludzi jest niezrozumiałe.
Pozdrawiam,
Alphar